Niby taki sobie spacerek...
Spałem do 9,00 dnia następnego co jakiś czas budzony skurczami mięśni obu nóg / to pewnie nauczka, że nie posłuchałem rady o piwie na zakwasy/.
 Lubię jednak te trudy podróży, odczuwaną po wysiłku satysfakcję oraz power na kolejny tydzień pracy. To, że nie zdążyliśmy na pierwszy autobus też nic wielkiego, przecież trzeba i tak kiedyś było spróbować pierożków przywidzkiej gastronomii, a łyżwy i tak pewno za tydzień.
Dzięki Iwonka i wszyscy współwędrowcy. Pozdrawiam.

Dzięki Iwonko za fajną wycieczkę! Wprawdzie po powrocie musiałam wykręcać wodę ze skarpetek (bo zapomniałam ochraniaczy!) i moczyć nogi w gorącej wodzie, ale czuję się świetnie i mam power na cały tydzień! Może to była już ostatnia wycieczka w takiej bardzo-zimowej scenerii... Ja już czekam na wiosnę!